ஆஞ்சநேயருக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட புனிதமான பழமையான திருதலங்கள் செல்வோம். ஒவ்வொரு கோயிலும் வரலாற்றின் தனித்துவமான கதையையும் அனுபவத்தையும் சொல்கிறது. 200க்கும் மேற்பட்ட தொன்மைமிகு கோயில்கள், அனைத்தும் நமது பக்தியையும், ஆன்மீகத்தையும் ஊக்குவிக்கின்றன.
ராமேஸ்வரம் தமிழ்நாட்டின் ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் அமைந்துள்ளது. இது பாம்பன் தீவில் அமைந்துள்ளது, இது பாம்பன் கால்வாயால் இந்திய நிலப்பரப்பில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த புனித தலத்தில்தான் ஸ்ரீ ராமர் ஸ்ரீ ஈஸ்வரனை [சிவனை] வழிபட்டார், எனவே இதற்கு ராமேஸ்வரம் என்று பெயர் வந்தது. வணக்கத்திற்குரிய ராமநாத சுவாமி கோவில் இந்த புனித நிகழ்வு நடந்த இடத்தைக் குறிக்கிறது. ராமாயணத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளபடி, பல சம்பவங்கள் நடந்த இடம் இந்த க்ஷேத்திரம் ஆகும்.
ஸ்ரீ ஜாம்பவான் ஸ்ரீ ஹனுமானை கடலைத் தாண்டிச் செல்லத் தூண்டிய ஒரு சம்பவம் இங்குதான் நடந்தது. கடலைக் கடந்த பிறகு, ஸ்ரீ சீதா தேவியைக் கண்ட ஸ்ரீ ஹனுமான், இங்கு ராமேஸ்வரத்தில் ஸ்ரீ ஜாம்பவான், ஸ்ரீ அங்கதன் மற்றும் பிறரிடம் இலங்கையில் நடந்த அனைத்தையும் விவரிக்கிறார். இந்த நிகழ்வைப் பற்றிய விரிவான விளக்கத்தை ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள கந்தமாதன மலையில் உள்ள சாக்ஷி ஹனுமான் கோவிலுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட எங்கள் பக்கத்தில் காணலாம்.
சிவபெருமானின் தீவிர பக்தரான ராவணனைக் கொன்ற பிறகு, ஸ்ரீ ராமர் தான் செய்த பாவத்திலிருந்து தூய்மை பெற விரும்பினார். வேதங்களின்படி, அக்னி தேவன், தூய்மைப்படுத்தும் சக்தியைக் கொண்டவர். இருப்பினும், அக்னி தேவனே தூய்மை பெற வேண்டியிருந்தது, ஏனெனில் சீதையின் அக்னிப் பரீட்சையின் போது கற்புக்கரசியான சீதையைத் தொட்டதால் [சூழ்ந்திருந்ததால்] அவருக்கும் அந்தத் தேவை ஏற்பட்டது.
ஸ்ரீ ராமரும் அக்னி தேவனும் பாவங்களிலிருந்து விடுபட ராமேஸ்வரம் கடலில் நீராடினர். எனவே, கோவிலுக்கு அருகிலுள்ள கடல் நீர் அக்னி தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த புனிதத் தலத்தில், பக்தர்கள் தங்கள் பாவங்களைப் போக்கிக் கொள்வதற்காக அக்னி தீர்த்தத்தில் நீராடுகிறார்கள்.
இந்த புனிதமான இடத்தில் கடல் வழக்கத்திற்கு மாறாக அமைதியாகவும், அலைகள் குறைவாகவோ அல்லது இல்லாமலோ இருக்கிறது. இந்த புனித தீர்த்தத்தில் பக்தர்கள் நீராடும்போது, கடலை அமைதியாக வைத்திருப்பதன் மூலம் அவர்களைக் காப்பவர் யார்? எப்போதும் பக்தியுடன் இருக்கும் ஸ்ரீ ராம பக்தரான ஸ்ரீ ஹனுமனா?
இந்த சந்தேகத்திற்கு ஒரு விடையைக் காண, நாம் "தெய்வத்தின் குரல்" நூலைத் திரும்பிப் படிப்போம். "தெய்வத்தின் குரல்" என்பதது "கடவுளின் குரல்" அல்லது "தெய்வம் இவ்வாறு கூறியது" என்று பொருள்படும். தெய்வத்தின் குரல் என்பது காஞ்சி மகாபெரியவா (ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி) சுமார் அறுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆற்றிய உரைகளின் தொகுப்பாகும். இது முதலில் ஸ்ரீ ரா. கணபதி அவர்களால் தமிழில் எழுதப்பட்டது, இது இந்திய தத்துவம், ஆன்மீகம் மற்றும் கலாச்சார மரபுகள் பற்றிய நுண்ணறிவுகளை வழங்குகிறது. இது அவரது போதனைகள், விவாதங்கள் மற்றும் நிகழ்வுகளின் தொகுப்பாகும். இந்த புத்தகம் ஒவ்வொரு தொகுதியும் ஆயிரக்கணக்கான பக்கங்களைக் கொண்ட ஏழு தொகுதிகளாக வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
இரண்டாம் தொகுதியில், கடைசி கட்டுரைக்கு "முதலுக்கு முதல்; முடிவுக்கு முடிவு" என்று தலைப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்தக் கட்டுரை, 1963-ல் காஞ்சி காமகோடி பீடத்தால் கட்டப்பட்ட ஸ்ரீ சங்கர மண்டபத்தில் ஸ்ரீ மகாபெரியவா ஆற்றிய உரையின் ஒரு பகுதியாகும். இந்த உரையில் ஸ்ரீ பெரியவா பின்வரும் விஷயங்களைத் தெளிவுபடுத்தினார்கள்.
இந்தத் தலத்தில் உள்ள ஸ்ரீ ஆஞ்சநேயர் ஒரு கையை உயர்த்தி, விரல்களை நீட்டிய நிலையில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார். இந்த சைகை அபய ஹஸ்தம் மட்டுமல்ல, நிறுத்துவதற்கான ஒரு சைகையும் கூட. அவருக்கு முன்னால் இரண்டு கடல்களும் ஒரு பெருங்கடலும் சங்கமிக்கும் முச்சந்தி உள்ளது. அவர் தனது கையை உயர்த்தி, கடலின் நீரை அங்கேயே நின்று, மேலும் முன்னோக்கி வர வேண்டாம் என்று கூறுவது போல் இருக்கிறார்.
இந்த மண்டபத்தின் மையத்தில், தூணின் உச்சியில் ஸ்ரீ ஆதி சங்கரரின் சிலை நிறுவப்பட்டுள்ளது என்று ஸ்ரீ பெரியவா குறிப்பிடுகிறார். அதன் பின்புறம் ஒரு மண்டபம் உள்ளது, அதில் சரஸ்வதி தேவி நிறுவப்பட்டு, அது 'சரஸ்வதி மஹால்' ஆக உள்ளது. ஆதி சங்கரருக்குப் பின்னால் சரஸ்வதியை நிலைநிறுத்துவது வழக்கத்திற்கு மாறானதாகத் தோன்றலாம், ஆனால் பெரியவா இந்த ஏற்பாட்டை நியாயப்படுத்துகிறார்.
ஆதி சங்கரருடன் வாதத்தில் தோற்ற பிறகு, சுரேஷ்வராச்சாரியார் என்ற பெயரில் ஆதி சங்கரரின் முக்கியமான சீடர்களில் ஒருவரான மண்டன மிஸ்ரரின் கதையை அவர் விவரிக்கிறார். ஆச்சாரியார் [ஸ்ரீ ஆதி சங்கரர்], சரஸ்வதி தேவியின் அவதாரமான மண்டன மிஸ்ரரின் மனைவி சரச வாணியை, பூவுலகில் இருந்து, தனது அருகாமையின் ஒளியால் மனிதர்களுக்கு அருள்புரியுமாறு வேண்டுகிறார். சரஸ்வதி, குடியேறுவதற்கு ஏற்ற ஒரு இடத்தைத் தேடி ஆச்சாரியாரைப் பின்தொடர்கிறார். துங்கபத்திரை ஆற்றங்கரையில் ஒரு புனிதமான இடத்தை சரஸ்வதி கண்டறிந்தார், மேலும் அந்தப் புண்ணிய ஸ்தலத்தில் ஆச்சாரியார் சாரதா பீடத்தை நிறுவினார்.
அதேபோல, இங்கும், ராமேஸ்வர சங்கர மண்டபத்திலும், அவரது சிலை ஆச்சாரியாரின் முதுகுக்குப் பின்னால் நிறுவப்பட்டுள்ளது!
பாரம்பரியமாக ஒரு நூல் எழுதப்படும்போது, பிரார்த்தனை குரு, கணபதி ஆகியோருடன் தொடங்கி, அதன் பிறகே சரஸ்வதி அழைக்கப்படுகிறார் என்று பெரியவா மேலும் கூறுகிறார். அதேபோல், இங்கும், சரஸ்வதிக்குரிய மரபுப்படி இதுவே சரியானதாகும். கல்வி மற்றும் ஞானத்தின் தெய்வமான சரஸ்வதி, குருவான ஆச்சார்யருக்குப் பிறகு வீற்றிருக்கிறாள்.
ஸ்ரீ சங்கர மண்டபத்திற்குப் பின்னால் சரஸ்வதி மஹால் எப்படி அமைந்துள்ளது என்பதைத் தெளிவுபடுத்திய பிறகு, ஸ்ரீ ஆஞ்சநேயரின் சன்னதி மண்டபத்திற்கு முன்பாக எப்படி அமைந்துள்ளது என்பதைப் பெரியவா விளக்குகிறார். எல்லாவற்றின் முடிவிலும், 'மங்கள ஆரத்தி' பாடும்போது, நாம் ஆஞ்சநேய சுவாமியின் பெயரை உச்சரிக்கிறோம் என்று பெரியவா கூறுகிறார். அப்படியிருக்க, ஆஞ்சநேய சுவாமி இங்கு நுழைவாயிலிலேயே நிற்பது எப்படிப் பொருத்தமாக இருக்கும்?
மற்றவர்களைப் போல இந்த நிகழ்விற்காக அவருடைய சிலை செதுக்கப்படவில்லை. மாறாக, அவரே இந்த புனித இடத்தின் ஆதிக்குடிவாசி. ஆச்சார்யாள் ஆஞ்சநேயரின் இடத்திற்கு வந்துள்ளார், மாறாக ஆஞ்சநேயர் ஆச்சார்யரின் இடத்திற்கு வரவில்லை. ஆச்சார்யாள் ஆஞ்சநேயரின் இடத்திற்கு வந்ததில் ஒரு தர்க்கரீதியான பொருத்தமும் உள்ளது.
முதலாவதாக, ஸ்ரீ ருத்ரத்தில் 'சங்கர' என்ற சொல் 13 முறை வருகிறது என்று பெரியவா குறிப்பிடுகிறார். ஆஞ்சநேயர் 'ருத்ர அம்சமானவர்'. அவர் "ஸ்ரீ ராம ஜெய ராம ஜெய ஜெய ராம" என்ற 13 எழுத்து மந்திரத்தை இடைவிடாது உச்சரித்துக் கொண்டிருக்கிறார். இந்த 'த்ரயோ-தச-அக்ஷரி' மந்திரத்தைத்தான் ஆஞ்சநேயர் தொடர்ந்து உச்சரிக்கிறார். எனவே, ஸ்ரீ ருத்ர கனபாடத்தில் 13 முறை பெயர் வரும் ருத்ர அவதாரமான சங்கரர், 13 எழுத்து மந்திரத்தை எப்போதும் உச்சரிக்கும் ருத்ர அம்சமான ஆஞ்சநேயரிடம் வந்திருப்பது மிகவும் பொருத்தமானதே.
மேலும், ஆச்சார்யரே ஆஞ்சநேயரிடம் நிரந்தரமாக முன்புறம் காவல் காக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டதாகப் பெரியவா கூறுகிறார். சிவனின் அவதாரமான ஆச்சார்யரால், ருத்ர அம்சமான ஆஞ்சநேயர் மீது இயற்றப்பட்ட 'ஹனுமத் பஞ்சரத்னம்' என்ற ஸ்தோத்திரத்தை பெரியவா குறிப்பிடுகிறார். ஆச்சார்யாள் மிகுந்த பணிவுடன், ஆஞ்சநேயரிடம், 'புரதோ மம பாது ஹனுமதோ மூர்த்திஹி' என்று பிரார்த்திக்கிறார். இதன் பொருள் பின்வருமாறு: - 'எனக்கு முன்னால், அனுமனின் திருவுருவம் பிரகாசிக்கட்டும்!' ஆச்சார்யாளே, தனக்கு மிக அருகில் அனுமனின் திருவுருவம் ஒளிவீச வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார். ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள ஸ்ரீ சங்கர மண்டபத்திற்கு முன்னால் அனுமன் இருப்பதன் தர்க்கம் இதுவே!
ராமேஸ்வரத்தில், காஞ்சி மடத்தில், சரஸ்வதி மகாலுக்கும் ஸ்ரீ ஆஞ்சநேயர் கோயிலுக்கும் இடையில் ஸ்ரீ சங்கர மண்டபம் மையத்தில் அமைந்துள்ளது. ஆஞ்சநேயர் பின்னணிக்குத் தள்ளப்படாமல் இருக்க, கோயிலின் மற்ற பகுதிகள் அவருக்குப் பின்னால் கட்டப்பட்டுள்ளன.
இந்த க்ஷேத்திரத்தில் உள்ள ஸ்ரீ ஆஞ்சநேயர் ஒரு கையை உயர்த்தி, விரல்களை நீட்டியபடி காட்சியளிக்கிறார். இந்த முத்திரை அபய ஹஸ்தம் மட்டுமல்ல, நிறுத்துவதற்கான ஒரு சைகையும் கூட. அவருக்கு முன்னால் இரண்டு கடல்களும் ஒரு பெருங்கடலும் சங்கமிக்கும் முக்கூடல் உள்ளது. அவர் தனது கையை உயர்த்தி, பெருங்கடலின் நீர் தன் போக்கை நிறுத்தி, மேலும் முன்னோக்கி வரக்கூடாது என்று கூறுவது போல இருக்கிறார். அதன்படி, சமுத்திர ராஜன் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக ஸ்ரீ ஆஞ்சநேயரின் கட்டளைக்குக் கட்டுப்பட்டு நிற்கிறான். இவ்வாறு, இந்த புனிதமான இடத்திற்கு முன்னால் ஆஞ்சநேயர் காவல் காப்பது நம் அனைவருக்கும் சிறந்ததாகும்.
ஆரம்பமும் முடிவும் ஒன்றுதான். மூலமும் உச்சமும் ஒன்றுதான். நாம் தேடும் இறுதி உண்மை பெரும்பாலும் நம்மை நமக்கே, அதாவது எல்லா தேடல்களின் முதல் சிந்தனையான "நான்" என்ற நிலைக்குத் திரும்ப அழைத்துச் செல்கிறது. இதுவே அத்வைதம். எனவே, இறுதியில் வர வேண்டிய ஆஞ்சநேய சுவாமி, முதலில் இங்கு வரும் குருவுக்கு முன்பே வருவது, அத்வைதத்தின் ஒரு விளக்கமாகும். அத்வைத சாரத்தை அடைந்து, பரம்பொருளுடன் ஒன்றிணைதல் என்ற மிக உயர்ந்த சிகரத்தை அடையும் ஒரு தாசனாக இருந்து, ஸ்ரீ ராமச்சந்திரமூர்த்தியிடம் "தாசோஹம்" (நான் அடிமை) என்று கூறப்படுகிறது. எனவே, அவரே தொடக்கத்தின் ஆரம்பமும் முடிவின் முடிவும் ஆவார்!
ஆஞ்சநேய சுவாமியின் உயர்த்திய கையால் கட்டுண்டு, சமுத்திரம் அடங்கி நிற்கிறது. நாமோ சம்சார சாகரத்தில் தத்தளித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். நம் மனம் கடலின் அலைகளைப் போல இடைவிடாமல் அலைபாய்ந்துகொண்டிருக்கிறது. ஆஞ்சநேய சுவாமி மனதை வென்றவர், எல்லா புலன்களையும் அடக்கியவர். அவர் "ஜிதேந்திரியம் புத்திமதாம் வரிஷ்டம்" என்று போற்றப்படுகிறார். அவர் கைகளை உயர்த்தியபடி நிற்கும் கோலத்தை நாம் மனத்தில் நினைத்து தியானித்தால், அவர் நமக்கு பாதுகாப்பை வழங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், நமது சம்சாரக் கடலையும், மனதின் கொந்தளிப்பான அலைகளையும் அமைதிப்படுத்தி, நமக்கு மகிழ்ச்சியையும் அமைதியையும் வழங்குவார்.
தமிழாக்கம் :
முதல் பதிப்பு: ஆகஸ்ட் 2026
